To  już prawie rok jak wirus SARS-CoV-2  nie przestaje nas terroryzować.  Powstają nowe mutacje wirusa. Końca nie widać. Kalendarz Koła kreśli kolejne rocznice powstania pierwszego Koła SEP na Ziemi Nyskiej. W tym roku już 75. rocznica. Jak będzie wyglądała w dobie dalej panującego wirusa dziś trudno prognozować.

Członkowie Koła pod egidą Zarządu Koła SEP nr 28 Ziemi Nyskiej robią co mogą, by szczątki normalności wyrwać z wszechobecnych szponów wirusa.

16  luty  2021

Pożegnanie karnawału – Mańkowice

 „w programie|”:

Już zima, a Covid nadal trzyma. Pandemia prawie nie odpuszcza. Stąd zgodnie z zaleceniami praca, działalność firmowa często hybrydowa. Ludzie w bezpośrednich kontaktach z klientami czy pracownikami często są co- nie-co zestresowani. Takie to teraz czasy moi kochani.

Kulig – jedna z niewielu możliwych form spędzenia wolnego czasu, a i na dodatek śniegu jak na opolską zimę dostatek. Zapusty, bachusy, czyli koniec karnawału dobrym pretekstem by przewietrzyć swoje „buzie”, gdy inne możliwości legły w gruzie. Stąd na zapowiedź Zarządu Koła SEP nr28 Ziemi Nyskiej staje sepowska wiara w ordynku szczęśliwa. Każdy uczestnik chęcią wspólnego spotkania, świętowania, ucztowania zadowolony, na duchu podniesiony, na wyżyny prawie normalności wzniesiony.

Do gospodarstwa turystycznego przyjeżdżamy i pokrótce tradycyjny wieczorny kulig rozpoczynamy. Drogą, leśnym duktem, polnym traktem, borem, lasem zagajnikiem orszak sań i sanek po staropolsku kuligiem zwany (dziś trochę zmodernizowany – w dobie nowoczesności koniem mechanicznym napędzany) do pierwszego postoju podążamy.

Jak staropolski zwyczaj każe dwór w którym kończy się impreza – gospodarz ostatniego dworu zapraszał na poczęstunek i tańce. Ta popularna rozrywka od XVI do XX wieku podkreślała polską tradycję (czasy zaborów), gdzie tańczono polskie tańce. Podawano rozgrzewający barszcz, bigos i napoje. Obecnie w dobie globalizacji, unifikacji,  kontynuować …  czy nie kontynuować tradycje … ?

Tak oto grupa członków i sympatyków Koła SEP nr28 Ziemi Nyskiej nadal  ma do rozwiązania „starożytne” pytanie. 

Wskazówki zegara niestrudzenie odmierzają koniec ostatków. Pora już się pożegnać, a wygodne łoże zapewne już czeka w domu.

12 – 14  marzec  2021

Szklarska Poreba – zimowy wypad do słynnej „bramy” Karkonoszy

 zaplanowane górskie atrakcje do zobaczenia:

Korzystając z chwilowej „odwilży covidowej” grupa członków Koła SEP nr 28 Ziemi Nyskiej postanowiła wykorzystać weekend na mały relaks w Karkonoszach.

Rozpoczynamy spacerem w enklawie Karkonoskiego Parku Narodowego wędrując urokliwym wąwozem wzdłuż potoku Szklarka (dopływ rz. Kamienna). Po drodze napotykamy charakterystyczne dla Karkonoszy formy skalne i dochodzimy do schroniska „Kochanówka” i Wodospadu Szklarki, którego wody spływają szeroką kaskadą zwężającą się ku dołowi, tworząc kocioł eworsyjny.

Wodospad Szklarki jest drugim co do wysokości(13,3m ) wodospadem Karkonoszy położonym na wysokości 250 m n.p.m. To wszystko w niesamowitej zimowej aurze. To raj dla ducha dla tych którzy kochają zimę.

Po trudach zimowej wędrówki mała dawka adrenaliny – emocje podczas turnieju tenisa stołowego. Po zaciętej walce i przy dopingu uczestników wycieczki zwycięzcami zostają: pani Ewa Sieniawska oraz kolega Norbert Molęda.

Kolejny dzień przynosi kolejne niespodzianki przygotowane przez naturę – trudne warunki zimowe (silny wiatr w górnych partiach gór oraz padający śnieg) zmusza nas do korekty planów, ale nie poddajemy się. Na dobry początek udajemy się do wodospadu Kamieńczyk.

Wodospad Kamieńczyka – 846 m n. p. m. to najwyższy wodospad w Sudetach (polskich). Wody potoku spadają trzema kaskadami z wysokości 27 m i wpadają do wąwozu. Na drugiej kaskadzie wody strumienia rozdzielają się na półkach skalnych potęgując różnorodność wodospadu, który kończy swój żywot w 5 metrowym kotle eworsyjnym płynąc dalej malowniczo 100 metrowym kanionem.

Jako grupa zapalonych górskich turystów nie odpuściliśmy możliwości zobaczenia górnej część wodospadu (przy schronisku „Kamieńczyk”) oraz  dolnej kaskady co wymagało założenia kasków zgodnie z zasadami BHP i udania się na metalowa platformę przykutą do skał ponad rzeką. Była to okazja znalezienia się w wyjątkowym miejscu i podziwiania wspaniałej przyrody.        

Aura wymusza małe zmiany w planowanej trasie eskapady w trosce o bezpieczeństwo uczestników.  Udajemy się do „Schroniska pod Łabskim szczytem”.

Schronisko pod Łabskim szczytem (1168 m n. p. m) należy do najstarszych schronisk w Karkonoszach. Już 1632 roku w tym miejscu na szlaku łączącym Śląsk z Czechami znajdowała się pastersko – myśliwska buda. Rozbudowywany stopniowo budynek nadal zachowało klimat i atmosferę prawdziwego górskiego schroniska. To punkt z którego roztacza się wspaniały widok na Szklarską Porębę, Góry Izerskie i panoramę Dolnego Śląska. Niestety ze względu na panujące warunki pogodowe nie mieliśmy okazji tego zweryfikować osobiście. Po odpoczynku wracamy do bazy wypadowej w Szklarskiej, gdzie czekają nas kolejne atrakcje zorganizowane przez koleżankę Małgosie Klimas.

To festiwal konkursów określonych dla potrzeb kroniki jako „– konkursy  „skocz … po rozum”, gdzie trzeba było wykazać się wieloma atrybutami (spostrzegawczość, szybkie kojarzenie, pamięć, itp…). Trzy grupy zawodników rywalizowały o palmę pierwszeństwa w trzech kategoriach  „jaka to melodia”, „kalambury”, milionerzy”. Była to miła, wesoła rywalizacja, a wszyscy zostali nagrodzeni  za udział nie wspominając o własnej satysfakcji. Ta ciekawa impreza odbyła się w pięknej drewnianej Sali Kominkowej „naszego” pensjonatu.

Nowy dzień, mózg już zrelaksowany po wczorajszej intensywnej pracy pod napięciem. …Czas w drogę. Docieramy (autokarem)  Drogą Sudecką  do Zakrętu Śmierci, który powstał w latach1935 – 37 na zboczach Czarnej Góry jako punkt strategiczny. W razie wojny miał być wysadzony w powietrze, aby utrudnić przemarsz wrogich wojsk. To niebezpieczny, ostry (prawie180′)  drogowy zakręt położony na wysokości 755 m n. p. m. Swoja nazwę zawdzięcza serii tragicznych i licznych wypadków samochodowych. Z tego może (trochę makabrycznego ze względu na historie miejsca), uroczyska  rozpościera się niezapomniany widok pozostający na długo w pamięci. 

My udajemy się pieszo turystycznym szlakiem na szczyt Wysokiego Kamienia (1058 m n. p. m.).

Wysoki Kamień, to obowiązkowa wycieczka dla każdego, kto odwiedza Szklarską Porębę. Na szczycie góry wita nas schronisko i wieża widokowa, której niecodziennym zamkowy wygląd  zaprasza do wejścia po kamiennych schodkach na punkt widokowy (obok wieży – wieża w odbudowie) skąd rozpościera się widok na Karkonosze, Góry Izerskie, Góry Kaczawskie, oraz Rudawy Janowickie.

To jedna z najwspanialszych panoram w Sudetach.

Zabytki techniki to obowiązkowa pozycja przy eksploracji nowych miejsc, bo dopełniają nasze zrozumienie historii techniki, jej rozwoju. Ponadto Nyscy SEP-owcy mają w genach „techniczne” upodobania. Wycieczka bez techniki to jak kucharz bez rondla czy patelni.

Huta Szkła „Julia” to miejsce w sercu Karkonoszy – Piechowice, gdzie splata się historia i piękno szklanych arcydzieł powstających procesie ręcznej produkcji. Huta „Julia” mieszcząca się w budynkach byłej, słynnej Huty szkła Fritza Hecketa; to jeden z niewielu istniejących dziś producentów szkła kryształowego w Polsce. Produkuje ręcznie formowane i szlifowane produkty, które dystrybuuje na rynki całego świata i w kraju. Mieliśmy możliwość podziwiać ręczny proces produkcji szklanych arcydzieł, poznać tajniki sztuki szklarskiej. Ścieżka zapoznawcza prowadzi przez wiele działów m.in. miejsca gdzie doświadczeni rzemieślnicy dmuchają i formują gorącą masę szklaną dosłownie wyczarowując kryształowe produkty w obecności zwiedzających, stanowiska do szlifowania kryształów, czy nanoszenia zdobień. Dla żądnych kolekcjonerów przy wyjściu firmowy sklep z kryształowym precjozami rodem z huty.

Hutę opuściliśmy pod wieeelkim wrażeniem ciężkiej i misternej pracy twórców.

Tak oto kolejna wyprawa członków i sympatyków Koła SEP nr 28 Ziemi Nyskiej dobiega końca. Wszystkie kanony zgodnie z tradycją Koła zostały w pełni zrealizowane (czyli …” coś dla ducha, coś dla ciała, no i oczywiście coś ztechniki” ).

Zadbali  o  to organizatorzy zimowego wypadu do słynnej „bramy” Karkonoszy w osobach koleżanki Doroty i kolegi Wojtka.

26   czerwiec  2021

Smak przygody – SEP–owski Rajd Rowerowy Nyskiego Koła

 Trasa i atrakcje:

Ruszamy dalej w drogę korzystając z oznaczonego szlaku rowerowego ”Szlak czarownic”, z którym żegnamy się przy stawie rybnym w Nowakach.

Staw rybny – to faktycznie zbiornik wodny-retencyjny o powierzchni ponad 20-tu ha. Oprócz występujących tu licznie karpi, amurów, linów, sandaczy możemy spotkać rekordowe okonie; są też piękne karasie, a także liczne ptactwo ( perkozy, czaple). W wodach jeziora zagnieździły się piżmaki i wydry. Występujące ryby przyciągają wędkarzy nie tylko Polski , ale i z okolicznych Czech. Przez wieś w kierunku Biechowa prowadzi oznakowany szlak turystyczny dla rowerów, którym się udajemy. Uwagę naszą  zwraca górujący nad wsią kościół pochodzący z początków XIV wieku, otoczony XVI- wiecznym murem i lipowym starodrzewem.

Pałac w Biechowie. Rezydencja powstała około XVI wieku. Pożar w 1854 strawił większość  budynków. Ostatnim nabywcą pałacu był hrabia Eloi (Eligiusz) von Matusche, który odbudował go po pożarze w stylu neorenesansowym. Na terenie majątku znajduje się neogotycka kaplica, a w niej krypta grobowa właścicieli. Pozostawał w rękach tej rodziny do 1945 r.

Po II wojnie we wnętrzach pałacowych mieściło się Technikum Rolnicze z Internatem. Obecnie własność  prywatna. Oglądamy go tylko z zewnątrz. „Do wglądu” przed pałacem interesująca studnia bizantyjska. Przylegający do pałacu park był ogrodem angielskim. Dziś po latach zaniechanej pielęgnacji jest lasem z interesującymi okazami drzew i krzewów. Korzystamy z dobrodziejstw cienia drzew, relaksujemy się nabierając sił do dalszej jady.

Dojeżdżając do Rzymian, jesteśmy już blisko celu naszej eskapady. Oto Park rekreacyjno – wypoczynkowy w Rzymianach, a dokładniej leśna polana z drewnianymi wiatami dającymi dużo cienia w dobie palącego słońca. Prawie każdemu już świta myśl o błogim odpoczynku i koleżeńskiej biesiadzie przy grillu. Czas pełnego relaksu, odpoczynku i konsumpcji. Już dymi rożno, a na nim „Róg obfitości dań grillowych” przygotowanych wspólnie przez uczestników  SEP-owskiego Rajdu Rowerowego pod kierownictwem kol. Wojciecha. Czas się pokrzepić  i uzupełnić płyny w organizmie.

To pora relaksu i choć na krótko powrót do lat przed – covidowych. Łezka się w oku kręci.

11 – 15  wrzesień  2021

„Odkrywamy  Kaszuby  i  Żuławy”

Podróż  krajoznawczo – techniczna Koła SEP nr 28 Ziemi Nyskiej

 w programie:

Turystyka już otwarta. Warto szerzej otworzyć się na świat, który w covidowe czasy zamknął się nam bardzo mocno. Zarząd Koła SEP nr 28 Ziemi Nyskiej wraca do tradycyjnych jesiennych wyjazdów „w świat”. Patrząc na program wycieczki to atrakcji będzie co niemiara.

Na początek „perełka” krainy Żuław Wiślanych – Malbork. To początkowo komturia, później siedziba Wielkiego Mistrza Zakonu Szpitala Najświętszej Marii Panny Domu Niepokalanego w Jerozolimie potocznie nazywanego Państwem Krzyżackim (Krzyżakami). Zamek w Malborku to najpotężniejsza twierdza średniowiecznej Europy, jednocześnie największy z zachowanych gotyckich zamków, który już w 1997 został wpisany na listę UNESCO (a, pomyśleć, że w 1946 roku ówczesne władze Polski myślały o jego rozbiórce. Po II wojnie był mocno zniszczony). Dawniej zwany Marienburg, czyli Gród Marii.  Turyści z Koła SEP nr 28Ziemi Nyskiej z obiektami tego zakonu mieli już okazję do kilku „spotkań” nie tylko w Polsce, ale również poza granicami kraju.

W Rumunii – Prejmer (wycieczka Koła -IX.2016. To początek „drogi” zakonu który został wypędzony z Rumunii i trafił do Polski) oraz w Austrii – Wiedeń (wycieczka Koła – IX.2014 Bratysława-Wiedeń.

Tu Zakon funkcjonuje do dziś zmieniając swój charakter; – stał się zakonem duchownym).

Więcej w „Kronice” z minionych lat.Gościnnie wita nas „Agroturystyka u Rychertów” w Kiełpine. Tu będziemy odpoczywać po kolejnych dniach eskapad turystycznych jak również relaksować się w miarę sił i możliwości.

Kaszubski Park Etnograficzny we Wdzydzach jest najstarszym  skansen w Polsce. Założony w 1906  roku, to rozległy i atrakcyjny (pow. 22 ha) kompleks położony nad jeziorem Gołuń. Była okazja zobaczyć chałupy, dwory, szkołę, karczmy, budynki gospodarcze i warsztaty rzemieślnicze, wiatraki oraz kościoły rozmieszczone w otoczeniu pięknej przyrody. Robi wrażenie.

Będąc we Wdzydzach Kiszewskich trudno odmówić sobie „rzutu oka” z lotu ptaka na „Kaszubskie Morze”… czyli … wspinamy się na drewnianą (drzewo modrzewiowe) wieże widokową (wys.35 m) składającą się z trzech platform widokowych skąd można podziwiać słynny Krzyż Jezior Wdzydzkich z licznymi półwyspami i największą wyspą jeziora Wdzydze – Ostrowem Wielkim. Stąd rozpościerają się niezapomniane widoki na prawie cały obszar Wdzydzkiego Parku Krajobrazowego co mieliśmy okazję stwierdzić osobiście.

Muzeum Hymnu Narodowego w Będominie-dla nas mała lekcja patriotyzmu.

Znajduje się w dworze szlacheckim, który w latach1740 – 1785 należał do rodziny Wybickich.

Tu urodził się twórca tekstu hymnu państwowego Polski – Józef Wybicki. Mieliśmy możliwość poznania historii „Mazurka Dąbrowskiego” i jego twórcy na przestrzeni lat. Nowoczesne rozwiązania multimedialne uatrakcyjniają zwiedzanie muzeum (jedynego takiego na świecie).

Kolejny dzień zaczynamy od wycieczki technicznej z przewodnikiem do

Zakładu Porcelany Stołowej „Lubiana S.A.” w Łubianie.

Zakład powstał w 1969 roku. 90% produkcji trafia za granice. W skali Polski to największa i najnowocześniejsza fabryka porcelany stołowe j(3,5 mln szt. wyrobów miesięcznie) specjalizująca się w produkcji białej, twardej porcelany o wysokich parametrach jakościowych.

Zwiedzenie zakładu uzmysłowiło nam dlaczego nawet porcelanę w kolorowe wzory można myć w zmywarce bez stresu dla użytkownika tej porcelany.

Tutaj w produkcji stosowane są kilkukrotne wysokotemperaturowe wypały – pierwszy tzw. biskwitowy (1000⁰ C), – drugi ze szkliwem tzw. ostry (1400⁰C). Dekorowanie to wtapianie wzoru w szkliwo (1200-1270⁰ C) – bardzo trwałe lub dekoracje naszkliwne (780-820⁰ C), sposób do dekorowania złotem i patyną.  Dla kolekcjonerów pamiątek po zwiedzeniu sklep firmowy „Lubiany” gościnnie zapraszał.

Szymbark. Tu bije prawdziwe serce Kaszub, tu mogliśmy poznać historię i kulturę Kaszub. To wszystko dzięki pobytowi w Centrum Edukacji i Promocji Regionu w Szymbarku. To swoisty skansen z ciekawymi obiektami. Zobaczyliśmy Dom Sybiraka przywieziony spod Irkucka, Dom Kaszuba z Kanady (Dom Trapera), Dom do Góry Nogami, Bunkier i pomnik Gryfa Pomorskiego, Muzeum Ciesielstwa, Dwór Salino, kościółek św. Rafała, Statuę Światowida.

Ciekawostka – tutaj znajduje się Najdłuższa Deska Świata wpisana do Księgi Rekordów Guinnessa.

Ma 36 metrów i 83 cm! Jej waga przekracza 1100 kg; trzeba było 50 mężczyzn, by zawiesić ją na ścianie. Deska pochodzi z amerykańskiego drzewa Daglezja, z tej samej rodziny, co polski modrzew.

Rekordowa daglezja rosła 120 lat i miała ponad 51 m wysokości, oraz największy fortepian, ale już nie rekordowy.

Wycieczka na Wieżyce (328,6 m n.p.m.). To najwyższe wzniesienie na Pomorzu, a w zasadzie na całym Niżu Europejskim. 15 minutowy spacer dla SEPowskich turystów z Koła SEP nr 28 Ziemi Nyskiej pięknym bukowym lasem i jesteśmy na szczycie. Z mierzącej 35m wysokości wieży widokowej im. Jana Pawła II roztacza się wspaniała panorama na Wzgórza Szymbarskie i „Kółko Raduńskie” (szereg połączonych ze sobą jezior). Jest to widok prawie zapierający dech w piersiach. To jedno z ciekawszych miejsc na Kaszubach.

Kartuzy – Kolegiata po dawnym zakonie Kartuzów. Kartuzy to stolica kaszub, a kolegiata to chyba najważniejszy zabytek sakralny na Kaszubach. KolegiataWniebowzięcia Najświętszej Marii Panny. Pochodzi z XIV wieku i dobrze nawiązuje do życia tutejszych mnichów zakonu Kaszubów, który to zakon był jednym z najsurowszych zakonów kontemplacyjnych. Kultywowali oni bowiem pustelnicze życie w całkowitym odosobnieniu, w myśl średniowiecznej maksymy „Memento Mori” (pamiętaj o śmierci). Cytat ten widnieje na zegarze słonecznym zachowanym w świątyni. Dach kolegiaty ma niecodzienny kształt wieka od trumny, a ponad głowami wiernych wchodzących do kościoła porusza się niesamowite wahadło – anioł z kosą. Najcenniejszym zabytkiem kartuskiej kolegiaty jest gotycki ołtarz główny wykonany w formie tryptyku w 1444 roku w Gdańsku. Warto było wejść i to zobaczyć.

Wieczór sportowy. Rozgrywki w kręgle. To sposobność zaliczyć kolejną sesje. Bowling staje się powoli tradycją w Kole. To czas podwyższonej adrenaliny i sportowych emocji. Dodatkowa okazja do aktywnego spędzenia wolnego czasu.

Następny dzień jest typowo krajoznawczy, ale pełen niezapomnianych wrażeń.

Przejażdżka wozem konnym po okolicach Kiełpina. Podróż wozami to okazja do dynamicznego (z perspektywy pasażera) zapoznania się z pięknem przyrody, malowniczym krajobrazem, urokliwymi miejscami krainy nie bez przyczyny zwanej Szwajcarią Kaszubską. Dla podróżujących możliwość konfrontacji i jednocześnie przypomnienia sobie podobnych eskapad w Bieszczadach (IX. 2017) czy przejażdżka po Ziemi Sandomierskiej (IX. 2020). Teraz oglądamy Kaszuby z pokładu konnego wozu drabiniastego, a niebawem sposobność wzbogacić się o wrażenia z pokładu kajaka, bo czeka nas bowiem spływ kajakowy.

 Spływ kajakowy rzeką Radunią. To nie pierwszy spływ dla niektórych uczestników obecnej wycieczki Koła SEP nr 28 Ziemi Nyskiej. Okazja sprawdzić renomę popularnej wśród kajakarzy rzeki Raduni.

Rzeka Radunia ma wiele oblicz, a spływ kajakowy Radunią na odcinku Ostrzyce – Kiełpino dostarczył wielu wrażeń płynącym nurtem meandrującej rzeki pośród malowniczych pól i łąk. Początkowy odcinek to spływu trochę sielankowy połączony z przepłynięciem jeziora Trzebno. W miarę upływu czasu rzeka zaczyna zdecydowanie przyśpieszać płynąc krótkim jarem i meandrować. Jej koryto staje się malownicze, a widoki są coraz ciekawsze. Zobaczyliśmy przepiękne kaszubskie krajobrazy, usłyszeliśmy śpiew ptaków, a część uczestników spływu miała okazję porównać swoje wrażenia estetyczne z innymi spływami organizowanymi dotychczas (VIII.2019,1.IX  i 22.IX.2019 – kronika ) 

Kończy się czas naszego pobytu w malowniczej, nie tuzinkowej krainie Kaszub. Na koniec jeszcze wycieczka techniczna do hydroelektrowni. Wśród poznanych wielu hydroelektrowni przez członków Koła SEP nr 28 Ziemi Nyskiej podczas wycieczek technicznych warto zobaczyć i tę największą w Polsce

Elektrownię Włocławek. Oto dla przypomnienia garść szczegółów technicznych, które bywają najbardziej ulotne. Moc zainstalowana to ponad 160,2 MW; produkująca średnio750 GWh rocznie, co stanowi ponad 20% energii elektrycznej powstającej w krajowych hydroelektrowniach. Została oddana do eksploatacji w 1969 roku. W elektrowni zainstalowano sześć pionowych hydrozespołów z turbinami Kaplana typu PŁ 661-W-800 (produkcji b. ZSRR w Charkowie). Hydroelektrownia we Włocławku jest jednocześnie największym obiektem OZE w Grupie Energa.

Uczestnicy podróży krajoznawczo – technicznej przeżyli urokliwe chwile podziwiając malownicze, sielskie krajobrazy, atrakcyjne zabytki, rozpoznawalną, niepowtarzalną kulturę i tradycje Kaszub.

Wyjazd zorganizowany przez Zarząd Koła SEP nr 28 Ziemi Nyskiej umożliwił stęsknionym za wspólnym podróżowaniem w sprawdzonym towarzystwie zwiedzenie – ciekawego zakątka Polski jak i interesujących obiektów techniki.

22   październik  2021

Jubileuszowe spotkanie

„75-lecia istnienia SEP na Ziemi Nyskiej”

 gościnnie w sali Nyskiego Muzeum

Obchody z okazji jubileuszu 75. lecia rozpoczęły się wysłuchaniem utworu  „Cztery pory roku” który jest nieoficjalnym hymnem elektryków.

Uroczystość uświetnili swoją obecnością: Prezes Opolskiego Oddziału SEP Janusz Pisarek, wiceprezesi  Leszek Kosiorek, Ryszard Beniak, Rafał Kurzywilk oraz członkowie Zarządu, dyrektor Oddziału TAURON Dystrybucja w Opolu Witold Stefański, wiceburmistrz Nysy Marek Rymarz , przedstawiciele Politechniki Opolskiej oraz PWSZ w Nysie, Dyrektor Centrum Kształcenia Zawodowego i Ustawicznego w Nysie.

Zaproszeni goście w swoich wystąpieniach wspominali o historii, zasługach Stowarzyszenia Elektryków Polskich na Ziemi Nyskiej dla regionu; doceniali trud krzewienia wiedzy technicznej szczególnie wśród młodego pokolenia.

Wyrażali głęboki szacunek i uznanie za włożony trud i zaangażowanie w działalność stowarzyszenia w terenie. Koło SEP nr 28 Ziemi Nyskiej jest również docenianym inspiratorem integracji ludzi techniki w szeroko rozumianym zakresie.

 Doceniając dotychczasowe dokonania i znaczący wkład w rozwój działalności statutowej Stowarzyszenia Zarząd Główny Stowarzyszenia Elektryków Polskich z okazji 75 lecia powstania Koła SEP na Ziemi Nyskiej

Galę wyróżnień zakończyła ceremonia wniesienia tradycyjnego toru.

Może już mniej patetycznie, ale ciekawie prezentował się referat architekta mgr inż. Michała Kaczmarzyka wykładowcy PWSZ w Nysie na temat „Technologie mapowania w nowoczesnych iluminacjach technicznych”.  Dziś noc nie straszna, może nawet urokliwa w odniesieniu do obiektów właściwie światłem wyeksponowanych. Dobre nowatorskie oświetlenie to bezpieczna przestrzeń miejska postrzegana w atrakcyjnej oprawie plastycznej. To konkluzja wykładu.

Po prezentacji technicznej czas na catering. Obowiązująca w Kole zasada „coś dla duszy, coś z techniki, coś dla ciała” sprawdza się w codziennej działalności.

Nasyceni, z przyjemnością oddajemy się w objęcia starogreckiego boga muzyki i poezji, kapelmistrza orkiestry olimpijskiej Apolla słuchając występu absolwentów Wydziału Jazzu PWSZ w Nysie. Wystąpili Hanna Posid wokal i Martin Rataj pianista prezentując m.in. utwory Ewy Bem, Grażyny Łobaszewskiej, Zbigniewa Wodeckiego.

Członkom Koła SEP nr 28 Ziemi Nyskiej należy się uznanie – tym obecnym, jak i tym z lat poprzednich za włożony trud i zaangażowanie w problematykę stowarzyszenia. Doceniany jest wzajemny szacunek i niepowtarzalna atmosfera koleżeńskości dbająca i jednocząca pokolenia energetyków, elektryków, elektrotechników i teleinformatyków.

W 1945 na Ziemię Nyską (przyłączoną po II wojnie światowej do Polski)  przyjechała grupa inżynierów i techników której zadaniem była szeroko rozumiana odbudowa Kraju.  …

To już prawie standard rozpoczynania artykułów rocznicowych. To tak jak …  ”Już w starożytności…” … ludzie dążyli do ułatwienia sobie życia napędzając postęp techniczny. Tak jest do dzisiaj, zmieniają się tylko procedury (dziedziny)  postępu.

Były uroczyste obchody 70.- lecia, w tym roku kolejna rocznica – już 75.- lecia. Zagwozdka dla Kronikarza – by się nie powtarzać, a napisać coś by zaciekawić.

Na początek dla tych co nic nie wiedzą o Kole … mała  innowacja – będą odsyłacze do już umieszczonych materiałów w „Błyskawicy” Kronice Koła (dostępnej też na stronie Koła http://www.sep.nysa.pl>Kronika), oraz w innych publikacjach.

a mianowicie:

27  październik  2021

ANDRZEJKOWE  spotkanie środowiskowe 

Restauracja „Pod kasztanami” – w kompleksie „Redos”

 w programie spotkania:

Kolejne przedsięwzięcia Koła SEP nr 28 Ziemi Nyskiej, które posiada długą tradycje spotkań w Kole to spotkania środowiskowe z okazji Andrzejek.

Spotkania są ciekawą i aprobowaną formą integracji nyskiego środowiska elektryków, spędzenia wolnego czasu w miłej, koleżeńskiej atmosferze.

Wracając do tradycji to „Andrzejki” mogą wywodzić się już z czasów… starożytnej Grecji.

Imię Andrzej jest kojarzone ze starogreckim andros i aner oznaczającymi męża bądź mężczyznę lub adnreios (dzielny, mężny)  nawiązującym do męczeńskiej śmierci św. Andrzeja.

Inne źródła mówią o starogermańskim pochodzeniu Andrzejek, związanym z kultem boga płodności, miłości i bogactwa. Uważa się też, że znane dziś „Andrzejki” pochodzą z tradycji dawnych Szkotów, gdzie święty Andrzej jest patronem Szkotów, a dzień 30. listopada świętem narodowym.

To tyle o tradycji w której każdy znajdzie coś dla siebie.

Przy akompaniamencie muzyki realizowanej przez DJ, serwowanych potrawach, toastach za zdrowie i pomyślność Andrzejów, czasu poświęconego na tańce; w towarzystwie Pań wspierających aktywnie swoich partnerów w zabawach i konkursach realizowanych pod egidą Di-dżeja -wodzireja czas mijał szybko. Ciekawy wystrój restauracji dopełniał romantyczny nastrój wieczoru.

grudzień  2021

„Finisz  mijającego  roku”

Kolejny niestandardowy rok w Kole SEP nr 28 Ziemi Nyskiej

pomimo, że

skażony różnymi odmianami Covida -19, który utrudniał działanie

to udało się zrealizować: